چندين لوح نگاشت ، هم با قلم ترجمه به‌عنوان « زندگى من » و هم با قلم علم به نام نشر آثار علمى و تأليف كتب ارزشمند و هم با قلم عمل صالح كه سيرهء عملى آن بزرگوار بود ، شاگردان مكتبش هم با الواح گوناگون اين نوشتارهاى سه‌گانه را به خاطر سپرده‌اند ، آشنايى برخى از آن‌ها با مرحوم علّامه طباطبايى از راه شرح حال آن مرحوم بود و عده‌اى لوح جانشان از علوم و معارف علّامه طباطبايى سرشار شد . آنان كسانى هستند كه با مطالعهء كتاب‌هاى علمى آن مرحوم - مثل تفسير الميزان و كتاب‌هاى ديگر ايشان - به حقايقى راه يافتند و با امورى آشنا شدند ، گروه سوّم كسانى بوده و هستند كه گذشته از آشنايى باآن دو اثر با سيرهء عملى آن مرحوم نيز مأنوس بودند ، آن‌چه علّامه طباطبايى با قلم علم مىنوشت ، در لوح دل‌هاى افراد مشتاق در جامعهء اسلامى نقشى نگارين داشت ، اين بهترين زندگى نامهء آن مرحوم بود كه با قلم عمل ، خود را در دل‌ها جا داد . إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا « 1 » ديگران با علوم حصوليهء آن مرحوم آشنا شدند ولى گروه سوم نه تنها از افكار و علوم آن مرحوم مدد گرفتند ، بلكه خداى سبحان محبت الهى را در دل‌هاى اين گروه نسبت به آن مرحوم قرار داد كه خداى متعال نسبت به صالحين اين‌چنين است كه محبت آن‌ها را در دل‌هاى ديگران قرار مىدهد و دل‌هاى ديگران را لوح محبت و ظرف علاقهء آن‌ها مىسازد . سرّ اين‌كه مرحوم علّامه طباطبايى - رضوان اللّه تعالى عليه - به‌اين پايگاه رفيع نائل شدند ، عمل به قرآن كريم است او به عهدش وفا كرد و خداى سبحان هم دربارهء او به عهد خويش وفا نمود زيرا در

--> ( 1 ) سورهء مريم ، آيهء 96 .